கருணையற்ற கடவுள் சின்னக் குழந்தை சற்றே பெரிய குழந்தையிடம் சொன்னது: ‘அம்மா சொன்னாங்க: கொஞ்ச நாளுல நானும் ஒங்கள மாதிரியே சேல கட்டி நெறய நகை போட்டு நெறய இனிப்பு சாப்புடுவன் அந்த ரூம்ல’ பெரிய குழந்தையுடன் இப்போது சின்னதுக்கும்...

1. தத்துவம் அஸி எழுதும் கவிதை என்பது அவரவர்களுக்கானத் தனித்துவம் அவரவர்களுக்கானத் தத்துவம் எழுதும் கவிதை என்பது காலம் உள்ள காலம் வரைக்கும் நிலைத்திருக்கும் சத்தியம் காலத்தாலும் கொள்ள முடியாத நித்தியம் ஆழ்மனக்கடலில் அலைந்தெடுத்த...

அழிச்சுடர் தற்கொலை செய்து கொள்பவர்களை தியாகிகள் என்கிறார்கள் கொலை செய்பவர்களை வீரர்கள் என்கிறார்கள் மறம் என்பது குருதி சிந்தலா? கோழைத்தனம் வாழ்வின் அறமா? வார்த்தைப் பிசாசு தந்திரமானது கிரமினல்களை மகா மனிதர்களாக்கும் நல்லவர்களைக்...

“அருகம்புல் குத்திவைத்த கையளவு சாணிப் பிள்ளையாருக்கு பத்திசூடம் காண்பித்து.. கவண்டப்பாருக்கு நேர்ந்துவிடப்பட்ட மயில் கழுத்துநிற சேவலொன்றை மஞ்சள்நீர் தெளித்து அறுப்பதற்கான ஆயத்தங்களை தொடங்கும் அப்பா.. துள்ளாமலிருக்க...

புத்தகக்காட்சி கூடத்தில் அறை மூன்றில் ஆறாவது அடுக்கு தொகுதியில் வலது புறம் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட எனது நூலின் வாசிப்பை காற்று வாசித்துக்கொண்டிருக்கக் காண்கிறேன். இதழ் விரித்து முத்தமிடும் எழுத்துக்களில் மூழ்கிய காற்றின் நிலை...

அவதாரம் ஓய்ந்த நள்ளிரவில் கோட்டான்களின் அலறல்களைத் தூக்கிக்கொண்டு சாலைகளைப் புறந்தள்ளி காடுகளைக் கையில் எடுக்கிறேன்.. காடுகளின் வேர்களை உண்ணும் எனக்கு இலைகளுக்குள்ளான உறக்கம் கொஞ்சம் பிடித்திருந்தது.. பறவைகளின் முத்தத்தில்...