எல்லைகள் எனக்கான எல்லைகளை நீ வகுத்து பாதை சமைக்கிறாய் அச்சாலை செல்லவேண்டிய தூரத்திற்கு என்னை இட்டுச்செல்லவில்லை பாதுகாப்பென ஊர் எல்லையோடு முடிவுருகிறது நிலமெங்கும் மதில் உயர்த்தி மூன்று வேளை உணவை பரிசளிக்கிறாய் தேவை அறியாது...

கனவில் வாழ்வது. அதிகாலை வீசிய பனி நடுவெயில் நேரத்தில் ஒரு கனவு போல இருந்தது சாயுங்காலம் பிடித்துக்கொண்ட மழையில் வியர்வை வழிந்த வெயில் ஒரு கனவு போல இருந்தது சற்றுமுன் என் பிழையை முதலாளி சுட்டியது ஒரு கனவு போல இருந்தது நேற்று...

நகரம் – ஒன்று விலையுயர்ந்த கைப்பைகளை கடைகளில் காட்சிக்கு வைத்திருக்கும் நகரமே உன்னை அபரிதமாக நேசிக்கிறேன். ஒரு கை நிறைய வைரங்களைப் போன்று ஜொலிக்கும் நுழைவாயில்களால் மட்டுமே உருவாக்கப்பட்ட உன் வீதிகள் கடந்து போவதற்கு...