ஆந்தையும் உறங்கிய சாமத்தில்  குருதி வாடைக்கு   விடாது குரைத்தபடி  இருக்கின்றன நாய்கள்  வஞ்சத்தில் வீழ்ந்த காதலின் முன்  தேர்வுகளற்ற ஒரே முடிவு  அவள் கண் பார்க்க  அவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்  கொல்லப்படுவதாய்.  துணுக்குற்று வவ்வால்கள்...

மனிதக்கலை குண்டுகளை ஒவ்வொன்றாகத் தூக்கி எறிய அடங்காத வெறி அவசியமாகிறது. அகண்ட வெளி திறந்த பாலைவனம் ஆறாத வெயில் நினைத்தாலே குளிரும் பனி என ஒவ்வொன்றாய் மன்னிக்கப்படுகிறது. மீள வாசிப்பிற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட தோட்டா துளைக்காத...

திறந்த காலம் நுணுக்கமானது அந்தத் தழும்பு ! உன்னை மீட்டெடுக்க கடந்தகாலத்துக்குள் பயணிக்கிறேன் . அது நுட்பமானது ! சொட்டுச் சொட்டாய் என் உறக்கம் கலைகிறது திராட்சைக்கொத்துபோல் செடியில் தொங்கிக்கொண்டிருப்பாயே ! உன்னைப் பார்க்க...

உரையாடல் திருவிழாவில் திளைத்திருக்கும் போது காரணமற்ற மௌனத்தை முகத்தில் அறைந்து விட்டு சட்டென மாயமாகி விடுகிறாய். ஓலமிட்டு உன்னை அழைக்கும் என் இயலாமையின் குரல்கள் பிரகாரச் சுவர்களில் மோதி மோதி ரணமாகின்றன. திக்குகளற்று பெய்து...

என் தனிமை என் தனிமையைக் கடந்தேகுகின்றன மேகத்திரள்கள் மிக அலட்சியமாய்.. மிக மிகவும்…   கண்டும் காணாமல் நகர்கிறேன் என் தனிமை கண்டு கை கொட்டி நகைக்கும் நட்சத்திரங்களை… கையாலாகாதவனாய்…   என் தனிமையின் மீது பொழியும் மழை...

கிழிந்த ஆடையை மடியில் போட்டு கூர்ந்து தைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள் ஒரு இசைக்கருவியை சரி செய்வது போல் காத்திருங்கள் தைத்தப்பின் இசையை உங்களுக்கு உடுத்திவிடுவாள் என் உடல் வெறும் தேயிலை சாயத்தின் நிறம் நானோ நிலமற்றவள் பெருமலைக்கும்...

பொத்தி வைத்த மாயக்குவளைகளை உடைத்தெறியுது வானம். தலைகவிழ்த்த ஒளிக்குமிழியின் முன்றிலில் துள்ளும் பெதும்பை மழை. ஈரம் தோய்ந்த நகரத்தின் நிச்சலனம். காற்றும் , கூதலும் கத்தை கத்தையாய் குடையும் நினைவுகளும். சில நகரங்களுக்கும்...